Specyfika leasingu

Leasing określany jest jako umowa, w której leasingodawca zobowiązuje się udostępnić, za odpowiednią opłatą, dany środek trwały leasingobiorcy, bez konieczności jego zakupu przez korzystającego. Istnieje wiele rodzajów leasingu. Przyjmując, jako kryterium podziału charakter prawny umowy, wyróżnić można leasing finansowy i leasing operacyjny. Jaka jest różnica pomiędzy tymi dwoma rodzajami umów leasingowych? Przede wszystkich leasing finansowy jest w swoich założeniach długoterminowy, przeważnie dana rzecz jest przekazana do użytku na okres zgodny z jej terminem przydatności. Ta forma umowy zazwyczaj przewiduje możliwość zakupu przez korzystającego przedmiotu leasingu, za bardzo niską cenę. Leasing operacyjny opiera się na założeniu, iż leasingodawca nabyty przez siebie (lub wytworzony) środek trwały, udostępnia leasingobiorcy na określony czas. Po upływie tego terminu, leasingobiorca ma obowiązek nie tylko zwrócić przedmiot leasingu, ale również wskazać kolejnego korzystającego. Leasing operacyjny dotyczy głównie nowoczesnych technologii i jest krótkotrwały. Leasingobiorca ma zawsze możliwość zmiany przedmiotu leasingu, w momencie, gdy na rynku pojawi się ulepszony technologicznie produkt, o tym samym zastosowaniu. Różnic między tymi dwoma opisanymi powyżej formami umów leasingowych jest wiele. Można stwierdzić, że leasing finansowy to umowa zawierana na okres równy bądź zbliżony do czasu ekonomicznej żywotności danego środka trwałego, leasing operacyjny natomiast opiewa na czas krótszy niż wskazuje przydatność ekonomiczna leasingowanego dobra materialnego. Dla leasingu finansowego charakterystyczne jest to, że rata kapitałowa obciąża zysk netto, natomiast oprocentowanie obciąża koszty uzyskania przychodu u leasingobiorcy. W umowie leasingu operacyjnego wszelkie opłaty związane z leasingiem obciążają koszty uzyskania przychodu u leasingobiorcy. Co jeszcze odróżnia umowę leasingu finansowego od operacyjnego? Otóż fakt, że w umowie leasingu finansowego odpisy amortyzacyjne muszą być dokonywane przez stronę określoną w umowie (zazwyczaj jest nią leasingobiorca), a nie jak w leasingu operacyjnym, gdzie za odpisy amortyzacyjne odpowiada leasingodawca. Istnieje jeszcze jedna różnica między opisywanymi formami leasingu, mianowicie w umowie leasingu finansowego gotowość leasingową ma zapewnić leasingobiorca, a w umowie leasingu operacyjnego – leasingodawca.